تبلیغات
مشکات اندیشه - بهار در راه است...

مشکات اندیشه
 
بهار است، آغاز روییدن و پایان زمستان. بهار كه می‌رسد شادابی و نشاط و طراوت همه جا را فرا می‌گیرد، باد بهاری آدمی و طبیعت را سرزنده و استعدادهای خفته را شكوفا می‌كند.

                گفت پیغمبر به اصحاب كبار            تن مپوشانید از باد بهار

بهار است و پیامبر هم، رحمت بر عباد، بهار بر بلاد و مردمان.[1] 

بهار كه آمد، كنگره‌های كاخ سرد كسری شكست و آتشكده فارس خاموش شد. هر پیامبری كه آمد بركت را به منزلگاه خود آورد.

حضرت عیسی (علیه السلام) در گهواره فرمود:

(وَجَعَلَنِی مُبَارَكًا أَیْنَ مَا كُنتُ )،[2]
خدا مرا هر جا كه باشم مایه بركت قرار داد.) اما وقتی خاتم پیامبران و اشرف مخلوقات به زمین قدم نهاد، بركت همه جای عالم را فرا گرفت.


بهار است و امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، همان بهار مردمان و خرّمی دوران. آن روز كه متولد شد با خود بركت آورد و آن روز كه با ظهورش رخ می‌نماید، اوج روییدن است به گستره تمام عالم؛

هم او كه با عدالت و مهربانی‌اش، ظلم و بیداد بر باد می‌رود و حقیقت رحمتٌ للعالمینِ نبوی به وسیله حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) عالم گیر می‌شود، اینجاست كه مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) را رحمت پر وسعت خدایی (رَحمتُ‌‌الله الواسعة) گویند، چون اوست كه آرزوها و اهداف تمام پیامبران و اولیاء را با تمام ابعادش در جهان به ظهور می‌رساند.


اینجاست كه اهل زمین و زمان و آنان كه از معرفت بهره‌ای برده‌اند؛ به قدر بهره‌ خود با او عهد می‌بندند و با جانان به جان بیعت می‌كنند.


شیرینی عدالت علوی، به وسیله او چون نسیمی به درون خانه‌‌ها ره می‌یابد و طراوت علم پیامبر(صلی الله علیه و آله) و علی (علیه السلام) و یكا‌یك ائمه (علیهم السلام) چون صادق آل محمد (علیه السلام) و عالم آل محمد (علیه السلام) و بیست و هفت شعبه علم، به وسیله او رخ می‌نماید.

بهار است كه حتماً خواهد آمد؛ سردی زمستان، هیچ وقت تو را از آمدن بهار مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نا امید نكند زیرا فقط نادانان با دیدن برف و سرما می‌پندارند كه بهار نمی‌آید، آنان كه به خاطر لجبازی با پرستوها و چلچله‌ها، تمام وعده‌های الهی را انكار می‌كنند و خود را نسبت به وعده‌ الهی[3] به غفلت می‌زنند.[4]

برای آمدن بهار باید مهیا بود. بهار را شما نمی‌آورید ولی تسلط و سلطه حضرت مهدی (صلی الله علیه و آله)، زمینه ساز می‌طلبد:

 «یخرج ناس من المشرق فیوطئون للمهدی سلطانه».[5] برای آنكه حضرت بتواند بهاری بودن را به عالم عرضه كند و جهان را پر از عدالت و خوبی كند، بایستی یارانی در همین فصل زمستان، خود را برای همراهی و مبارزه با بدی‌ها و سردی‌ها مهیّا كنند.






پی نوشت:

1 . نهج‌البلاغه، خطبه 11.
2. مریم/31.
3. آیات متعددی كه وعده ظهور حضرت مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، را داده‌اند؛ نظیر، انبیاء/105، قصص/5، نور/55 و ... .
4. در طول تاریخ همیشه افرادی بوده‌اند كه حق را نادیده گرفته و خود را به نادانی می‌زدند، نظیر اكبر گنجی كه با لجاجت با انقلاب و ولایت فقیه، اصل مهدویت را انكار می‌كند. گرچه سخنان واهی او نظیر سخنان دیگر مغرضان، همیشه توسط عالمان و آگاهان پاسخ داده شده است و نیازی به تكرار دوباره آن نیست.
5. سنن ابن ماجة، ج9، ص519.




طبقه بندی: دلگویه،  امام عصر(عج الله)، 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 24 اسفند 1391 توسط سفیر شیدایی