تبلیغات
مشکات اندیشه - ظهور نور در مدینه و اعدام دو جنایت كار

مشکات اندیشه
 
یكى از اصحاب و شاگردان امام صادق (علیه السلام) ضمن پرسش هاى متعدّدى از آن حضرت سؤال كرد:
وقتى امام زمان (علیه السلام) در شهر كوفه برنامه خود را اجراء نماید، به كدام شهر رهسپار خواهد شد؟
فرمودند: به مدینه جدّم رسول اللّه (صلى الله علیه و آله) مراجعت مى نماید؛ و چون حضرت ولىّ عصر (عجّل اللّه تعالى فرجه الشّریف) وارد مدینه منوّره گردد حوادثى عجیب رخ مى دهد؛ مؤمنین در شادكامى و سرور قرار خواهند گرفت و كافران در ذلّت و بدبختى خواهند بود.

سپس حضرت وارد مسجدالنّبى مى شود و كنار قبر جدّش رسول اللّه(صلى الله علیه و آله) مى آید و با صداى بلند مى گوید: اى جمع خلایق! آیا این قبر جدّم رسول اللّه است؟
خواهند گفت: آرى، اى مهدى آل محمّد!
پس از آن اظهار مى فرماید: چه كسانى كنار قبر او قرار گرفته اند؟ گویند: دو هم نشین او، ابوبكر و عمر كنار آن حضرت دفن شده اند.

امام زمان (عجّ الله) با این كه از واقعیّت امر آگاه است، مطرح مى نماید: چرا از بین تمام امّت فقط این دو نفر اینجا دفن شده اند؟
آیا احتمال نمى دهید كه كسانى دیگر دفن شده باشند؟
در جواب گویند: غیر از آن دو نفر كسى دیگر كنار حضرت رسول دفن نشده است، چون كه آن دو، خلیفه آن حضرت بوده اند.
بعد از آن مى فرماید: آیا كسى از شماها در این موضوع - و دفن آن دو نفر - شكّ و شبهه اى ندارد؟
همه خواهند گفت: خیر.

و چون مدّت سه روز از این جریان بگذرد، دستور دهد تا نبش قبر كنند و جسد آن دو نفر را از قبر درآورند، بدون آن كه تغییرى در شكل و قیافه آن ها پدید آمده باشد؛ و سپس دستور مى دهد: جسد هر دو نفرشان را بر درختى خشك آویزان كنند؛ و آن درخت سبز و داراى میوه گردد و كسانى كه ولایت و حكومت آن ها را قبول داشته اند، گویند: این دو نفر، چه افراد شریفى بوده اند؛ اكنون حقّ بر همگان آشكار شد و ما پیروز گشتیم.

بعد از آن ندائى از طرف حضرت مهدى (عجّ) به گوش همگان مى رسد: دوستداران این دو نفر هر كه هستند، سر جاى خود بایستد و آن هائى كه مخالف این دو مى باشند، در سمتى دیگر قرار گیرند.
چون جمعیّت از یكدیگر جدا شوند، به دستور آن حضرت، باد سیاه و وحشتناكى مى وزد و آن دو جسد را با تمام علاقه مندانشان به همراه درخت مى سوزاند.
سپس حضرت دستور مى دهد تا آن دو جسد سوخته شده را فرود آورند و به اذن و اراده خداوند زنده مى شوند و اجتماعى عظیم از اقشار مختلف گرد هم آیند.

بعد از آن، حضرت ضمن خطبه اى مفصّل تمام جنایت ها و ظلم هائى كه از حضرت آدم به بعد شده ، براى جمعیّت بازگو مى فرمایند تا آن موقعى كه به خانه حضرت فاطمه زهرا (سلام اللّه علیها) و امیرالمؤمنین امام علىّ (علیه السلام) حمله كردند و در خانه را آتش زدند و محسن آن حضرت را بین در و دیوار سقط كردند.                                                        ادامه مطلب...
و جریان كربلا و شهادت امام حسین (علیه السلام) و یارانش و نیز اسارت اهل بیتش را، همچنین به شهادت رسیدن تمامى ائمّه و ذرارى آن ها و تمام ظلم و جنایاتى كه بر علیه مؤمنین انجام گرفته است و نیز عمل هاى زنا كه در جامعه واقع شده - تا زمان ظهور امام زمان (علیه السلام) - به تمامى آن ها اشاره مى نماید.
و چون همه ظلم ها و جنایت ها را برشمارد، با دلیل و برهان بر علیه آن دو نفر اثبات مى نماید و آنها نیز مى پذیرند و اعتراف مى كنند.

پس از آن كه اعتراف كردند، هر دو نفرشان را مؤاخذه و قصاص مى كند و دستور مى دهد: آن ها را دار بزنند و در آن هنگام آتشى از درون زمین خارج مى گردد و آن ها را مى سوزاند، سپس باد شدیدى مى وزد و خاكستر آن ها را متلاشى و پراكنده مى كند.

منابع:

چهل داستان و چهل حدیث از امام زمان(عج الله): عبدالله صالحی
مختصر بصائر: ص 186 - 188،
هدایة الكبرى حضینى: ص 401، س 1،
بحارالا نوار: ج 53، ص 12، س 15.




طبقه بندی: امام عصر(عج الله)، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 8 خرداد 1391 توسط سفیر شیدایی