تبلیغات
مشکات اندیشه - مطالب آبان 1391

مشکات اندیشه
 
از زمان خلقت آدم ابوالبشر تاكنون همواره دو جریان حقّ و باطل به موازات هم پیش‏رفته و كره خاك هیچ‏گاه از مصاف این دو جریان خالى نبوده است. پیروان هر یك از حق ‏مداران گذشته، همواره بسترسازان حق‏گرایان آینده بوده ‏اند و حق گرایان آینده تداوم ‏بخشان راه حق‏ پرستان گذشته. وضعیت باطل‏ پیشه ‏گان و دور افتادگان از صراط مستقیم نیز بر همین منوال بوده است.

در این میان ارتباط حجت هاى الهى در تداوم‏ بخشیدن به مسیر صحیح هدایت و سعادت بشر بسیار عمیق‏تر و محكم‏تر بوده است؛ چرا كه هر نبىّ و ولىّ الهى با در نظر گرفتن شرایط عصرى كه در آن به سر میبرد راه انبیا و اولیاى الهى پیش از خود را تداوم می‏بخشد. به عبارت دیگر همه انبیا و اولیاى الهى چراغهاى نورانى هدایتند؛ منتهى هر كدام متناسب با شرایط زمانى و مكانى خود به نور افشانى می‏پردازند.

در فرهنگ اسلامى ائمه اطهار (ع) به عنوان جانشینان پیامبر اسلام (ص) همگى نور واحدند و هدف مشتركى را دنبال می‏كنند. وجود هر یك از آنان همانند یك مشعل روشن یا عَلَم سرافراز، مسیر صحیح و كامل هدایت را به بندگان خدا نشان می‏دهند و آنان را از گرفتار شدن به ضلالت و گمراهى باز می‏دارند.

 با این همه ارتباط و پیوستگى بعضى از آنها با همدیگر از ویژگى و خصوصیتى برخوردار است كه از بررسى این گونه از پیوندها می ‏توان با مراحل گوناگون چگونگى تداوم مبارزه حقّ و باطل و سرنوشت نهایى این مبارزات و همینطور با بخشى از ریزه‏ كاریهاى دقیق سنتهاى الهى و روند تحقق نهایى اهداف حیاتبخش انبیا و اولیاى الهى آشنا شد.

بدون تردید پیوستگى و ارتباط امام حسین(ع) با آخرین حجت الهى حضرت بقیة‏اللّه‏(ع) بسیار بارز و در خور تعمّق است؛ چرا كه با بررسى ابعاد مختلف پیوند این دو حجّت الهى به‏ خوبى چگونگى فراهم شدن بستر حاكمیّت احكام و ارزشهاى الهى در سرتاسر عالم مشخص می ‏شود. این نوشته در پى آن است كه برخى از پیوستگیهاى حضرت سیدالشهداء(ع) با موعود بزرگ جهانى حضرت مهدى (ع) را روشن سازد.

الف) امام مهدى(ع) از تبار امام حسین(ع)

در مجموعه روایات منقول از پیامبراكرم(ص) و ائمه اطهار(ع) بارها تصریح شده است كه منجى عالم بشریت حضرت مهدى(ع) از نسل امام حسین(ع) است. از جمله روایت شده است كه پیامبراكرم(ص) در یكى از روزهاى آخر عمر مباركشان در حالى كه دست‏شان را به شانه امام حسین(ع) گذاشته بودند خطاب به دختر بزرگوارشان حضرت زهرا(ع) فرمودند:

مهدى این امت از نسل این فرزندم است. دنیا به پایان نخواهد رسید مگر این‏كه مردى از اولاد حسین(ع) قیام كرده جهان را باعدل و داد پر سازد...(1)

ایشان در جاى دیگر در ضمن معرفى ائمه اطهار(ع) می‏فرمایند:
امامان بعد از من دوازده نفرند كه نُه نفر از آنها از تبار فرزندم حسین(ع) است كه نهمین نفرشان قائم است این دوازده تن اهل بیت و عترت من هستند. گوشت آنها گوشت من و خون آنها از خون من است.(2)

امیرمؤمنان علی بن‏ ابی‏طالب(ع) روزى به حضرت اباعبداللّه‏(ع) فرمودند:
نهمین فرزند تو اى حسین، قائم آل‏ محمّد(ص) است او دین خدا را آشكار ساخته و عدالت را در سرتاسر زمین حاكمیّت خواهد بخشید...(3)

در این باره خود امام حسین(ع) نیز می‏فرمایند:
نهمین فرزند من، قائم به حقّ است خداوند به وسیله او زمین مرده را دوباره زنده خواهد ساخت و دین را حاكمیّت خواهد بخشید. او حق را بر خلاف میل مشركان و دشمنان احقاق خواهد كرد.(4)

ب) تحقق اهداف عاشورا با قیام مهدى(ع)

امام حسین(ع) با هدف زنده ساختن احكام قرآن و سنّت پیامبر اكرم(ص) و از بین بردن بدعتهایى كه در نتیجه حاكمیت بنى امیّه در دین ایجاد شده بود قیام كردند و در طول مسیر مدینه تا كربلا ضمن اشاره به انگیزه قیام شان فرمودند:
من به منظور ایجاد اصلاح در امّت جدم رسول خدا (ص) قیام كرده ‏ام می‏خواهم امر به معروف و نهى از منكر كنم و به همان سیره و شیوه مرسوم جدّم پیامبراكرم(ص) و پدرم علی ‏بن‏ ابی‏طالب(ع) عمل می‏كنم.(5)

آن حضرت در نامه ‏اى به بزرگان قبایل بصره تصریح می‏كنند:
من شما را به كتاب خدا و سنّت پیامبرش دعوت میكنم. در شرایطى كه اكنون ما زندگى می‏كنیم سنت رسول خدا(ص) از بین رفته و به جاى آن بدعت و احكام و ارزشهاى غیر اسلامى نشسته است مرا بپذیرید و به یارى من برخیزید. شما را به راه ارشاد و رستگارى هدایت خواهم كرد.(6)

از مجموعه این گونه ازسخنان امام حسین (ع) اهداف والاى نهضت عاشورا به ‏خوبى روشن می‏شود كه احیاى قرآن، احیاى سنت نبوى و سیره علوى، از بین بردن كج‏رویها، حاكم ساختن حق، حاكمیّت بخشیدن به حق‏ پرستان، از بین بردن سلطه استبدادى حكومت ستمگران، تأمین قسط و عدل در عرصه‏ هاى اجتماعى و اقتصادى و... از جمله آنهاست.



ادامه مطلب

طبقه بندی: مناسبتها،  امام عصر(عج الله)،  دلگویه، 
نوشته شده در تاریخ جمعه 26 آبان 1391 توسط سفیر شیدایی
بی‌شک جوانان از مهم‌ترین سرمایه‌های یک جامعه به شمار می‌آیند؛ چون فطرت و طبیعت پاک جوانان همواره با هیجان و پویایی همراه است.

پیشرفت و تعالی هر جامعه در گرو پیشرفت جوانان آن است. جوانان، بازوی قدرتمند دفاع و سازندگی در هر جامعه می‌باشند. در تمام جوامع بشری، جوانان، سمبل نشاط و بالندگی هستند و با تحولات اجتماعی و فرهنگی جامعه خود رابطه مستقیم دارند. از این رو، جوانان، پیوسته مورد عنایت ویژه فرستادگان الهی و مصلحان بوده‌اند.

با توجه به خصلت، مرام و شخصیت جوانان در عصر ظهور، اکثر یاران امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از این گروه سنی هستند؛ چراکه دارای ویژگی‌هایی هم‌چون صفای باطن، زیباگرایی، شجاعت و شهامت، نوگرایی، وفاداری، آزادگی، فداکاری و... هستند که تمام این‌ها در حکومت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) نمود می‌یابد.[1]

حال باید دید جوانانی که عاشق حضرت هستند، در دوران غیبت چه باید بکنند؟

وظایف اصلی و مهم جوانان منتظر در چهار بخش، مورد بررسی قرار می‌گیرد:
 1. معرفت 2. محبت 3. اطاعت 4. فعالیت.

1. معرفت:
یکی از مسائل حیاتی و اساسی شناخت امام عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف) معرفت است که مایه رشد و تعالی است:

گر معرفت دهندت بفروش کیمیا را
                                                     گر کیمیا دهندت، بی‌معرفت، گدایی

امام علی (علیه السلام) در فرمایشی به کمیل درباره اصل معرفت می‌فرماید:
«ای کمیل! هیچ حرکت و فعالیتی نیست، مگر این که در آن نیازمند شناخت و آگاهی هستی[2].»

موضوع مهدویت هم نیازمند معرفت و شناخت است؛ لذا جوانان باید با امام زمان خود و مسائل پیرامون او به نحو احسن آشنا شوند.

ابونصر( از خدمت‌گذاران امام حسن عسکری (علیه السلام) و از کسانی که پیش از غیبت امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) به حضور آن حضرت، مشرف شده‌ است).
در دیداری که با امام داشت، امام از او پرسید: «آیا مرا می‌شناسی؟» پاسخ داد: «آری؛ شما سرور من و فرزند سرور من هستید.» امام فرمود: «مقصد من، چنین شناختی نیست.» ابو نصر عرضه داشت: «مقصود شما چیست؟ خودتان بفرمایید.» امام فرمود: «من آخرین جانشین پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) هستم و خداوند به برکت من، بلا را از خاندان و شیعیانم دور می‌کند[3].»


ادامه مطلب

طبقه بندی: امام عصر(عج الله)، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 17 آبان 1391 توسط سفیر شیدایی

باز هم عرفه، با همه راز و رمزهایش از راه رسید؛ روزى پر از شور و شیدایى و شناخت؛ روز خوشه‏ چینى بندگان از پهن دشت معرفت الهى؛ روزى كه نگاه قلب‏ها، بیش از همیشه به آسمان است؛ روز چشم‏هاى بارانى و نیازهاى آسمانى.

آرى، عرفه، روز بازگشت عارفانه است از كج‏راهه گمراهى و تاریكى، به شاه‏راه هدایت و نور...

باورت نمی ‏شود كه اینجا، میان این جمعیت نشسته‏ اى. ناخواسته به اینجا كشانده شده‏ اى. می خواهى برخیزى و بروى؛ اما فضاى محفل اجازه نمی ‏دهد. نگاهى به اطراف می ‏اندازى؛ همانند خود بسیار می بینى، قوّت قلبى براى ماندنت می ‏شود. پیرمردى روحانى قارى دعاست؛ صداى گرمى دارد و با هر كلامش، اشك از دیده‏ها جارى می ‏شود. انگار هنوز نمی ‏دانى كه چرا باید اشك ریخت.

مداح می ‏خواند:
در همین روزها، امام حسین (علیه‏السلام)، در مكه از خیمه بیرون رفت؛ در حالى كه خاندان و فرزندانش در پى ایشان بودند و در كنار كوه. با چشمان اشكبار و دست‏هاى رو به آسمان، همین دعاى عرفه را زمزمه كردند؛ شما هم خود را همراه فرزندان امام حسین (علیه‏السلام) بدانید كه از خانه بیرون آمده ‏اید و پشت سر آن حضرت، بر دعاى امام آمین می گویید.

ناگهان، قلبت متلاطم می شود. احساس همراهى با فرزندان امام حسین (علیه‏السلام) دلت را تكان می دهد؛ گویى گرماى وجودشان را احساس می ‏كنى! اشك‏هایت چون سیل جارى می ‏شود؛ احساس می كنى گمشده ‏ات را یافته ‏اى.

هم‏نواى جمعیت می ‏شوى: «الهى العفو»

اگرچه دیر...؛ ولى آمدیم

چ‏قدر شیرین است ساعت‏ها در بر دوست نشستن و زمزمه «الهى الهى» بر لب داشتن؛ ساعت‏ها بر كرانه اقیانوس معرفت دعاى عرفه نشستن و پاى در خنكاى آب زلالش شستن!

چ‏قدر زیباست بازگشت همگانى بندگان فرارى به آغوش مهربان خدایى كه همه را خواهد پذیرفت؛ مگر نه آنكه خود فرموده:

 «اگر روى گردانان از من شدت شوق مرا به بازگشت‏شان می ‏دانستند، از نهایت شعف جان می دادند»؟!


الهى! این كهكشان بی ‏نهایت رحمت تو و این بندگان كوچك شرمسار؛ شاید دیر آمده‏ ایم، ولى آمده ‏ایم. به زلال اشك‏هاى جارى بندگان صالحت در صحراى عرفات قسم، ما دور افتادگان از حریم عشق و عرفان را بپذیر!   "الهی آمین"






طبقه بندی: دلگویه،  مناسبتها، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 3 آبان 1391 توسط سفیر شیدایی